Inge Van Hoeck
Ik ben Inge en ik werk al twintig jaar in het buitengewone secundair onderwijs. De school waar ik lesgeef heet buso ‘de Tjalk’.
Onze school is gelegen in Antwerpen en is gespecialiseerd in leerlingen met een motorische beperking.
Ik geef les aan een cognitief sterkere klas, leerlingen die eventueel zouden kunnen meedraaien in de B-stroom maar door de vele hulpmiddelen en medische zorg is dit vaak niet haalbaar. De beperkingen van onze leerlingen zijn onder andere: moeilijk of niet kunnen stappen, soms niet kunnen spreken en hebben dan spraakcomputers, soms ademhalingsproblemen, sommige hebben nood aan voedselbegeleiding, kunnen soms ook hun armen of vingers moeilijker bewegen en over het algemeen zijn ze ook trager doordat alles meer inspanning vraagt.
In het buitengewoon onderwijs werken we niet met handboeken. We werken functioneel naar later toe op maat van onze leerlingen.
We geven ook het vak multimedia. De laatste jaren merk ik dat onze leerlingen hier steeds beter in worden. Ze leren heel snel bij en ze hebben al heel wat kennis. Sommige gebruiken de computer/smartphone als belangrijkste vorm van communicatie. Het is hierdoor soms moeilijk om hen hierin nog uit te dagen.
Toen ik op Smartschool de aankondiging zag staan van de Whizzkidswedstrijd B-stroom, nam ik dit mee naar ons wekelijks klasoverleg. We besloten om als klas mee te doen.
Bij het krijgen van de vragen bespraken we wie welke vraag voor zijn rekening nam en bekeken we ook waar de talenten lagen.
Ze oefenden op begrijpend lezen, er werden actuele thema’s aangehaald, ze leerden verbanden maken, samenwerken en doorzetten. Door de goede resultaten kregen ze ook meer zelfvertrouwen. Ze konden opboksen tegenover gewone scholen en ze belandden zelfs in de finale.
Het was even bekijken of een finale in Walibi wel haalbaar is. Het vervoer is moeilijk te organiseren we hebben veel ondersteuning nodig en voor sommige van onze leerlingen zijn attracties gewoon niet mogelijk.
Door het grote enthousiasme van de leerlingen gingen we in gesprek gegaan met Whizzkids en Walibi om te bekijken hoe het toch praktisch kon georganiseerd worden.
Whizzkids zocht samen met ons naar oplossingen; we mochten extra begeleiders meenemen, de symbolen die we in Walibi moesten zoeken werden niet in wachtrijen geplaatst, want onze leerlingen gingen vaak langs een andere weg op de attractie, computers werden ter plaatse aangepast naar het zicht toe en we voelden de grote betrokkenheid van het hele Whizzkidsteam die dag.
Onze leerlingen zijn trager, ze konden ook niet alle opdrachten goed uitvoeren, we wisten dus dat winnen niet haalbaar was. Ze hebben wel enorm genoten van de dag.
We zijn dankbaar dat dit kon en we blijven ook zeker aan deze wedstrijd deelnemen.